| |
|
هیئت
کاراته |
|
هيئت
کاراته خارگ |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
افشين جوكار
ريئس هيئت كاراته |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ورزش
کاراته |
|
کاراته ( به ژاپنی:空手 ) یک نوع
ورزش رزمی است. به معنای روش مبارزه و دفاع با دست
خالی (بدون سلاح) و شامل ضربههای سریع دست و پا.
کاراته دارای قدمتی پنج هزار ساله است و يکی از
استادان اوليه و مبتکران اين فن بوديدهاراما است که
حدود ۵۲۵ سال قبل از ميلاد مسيح مي زيسته است. وی که
از پيشوايان مذهبی بودایی بود، به تنهايی از هند به
راه افتاد و پس از راهپيمايی چند هزار کيلومتری خود و
با پشت سر گذاشتن موانع طبيعی بسيار مشکل موجود در آن
زمان به چين رسيد و در ايالت هون نان و معبد شائولين
اقامت گزيد. تعاليم بوديدهاراما شامل تمرينات شديد
انضباطی و رعایت پرهيزکاری بود. وی 9 سال رنج و رياضت
همراه با تفکر و برای اين که شاگردانش نيز بتوانند در
مقابل ساعتهای طولانی تفکر و انديشه تاب مقاومت
بياورند و نيز با زورگويانی که تعاليم مذهبی و مردان
دين را سد راه خود میديدند به مبارزه و مقابله
برخيزند 18 حرکت تمرينی را ابداع نمود که در حقيقت زير
بنای حرکات کاراته امروزی است.
کاراته امروزی شکل تکامل يافتهای از کمپوی چينی (بوکس
چينی) میباشد که در ابتدا اوکیناواته نامیده ميشد. از
هنگامی که حکومتهای استبدادی در چين سلسله کينک ۱۶۴۴
سلسله ساتسوما در اوکیناوا به منظور جلو گيری از
ورزيده شدن مخالفان و نيز تحت کنترل در آوردن مردم
قانون منع استفاده از شمشير را به مورد اجرا گذاشتند و
به جمع آوری سلاحهای رزمی اقدام نمودند مردم به سوی
آموزش هنر مبارزه با دست خالی روی آوردند که همين امر
باعث شکوفايی هرچه بيشتر کاراته شد.
در سال ۱۹۲۱ يکی از بزرگترين استادان کاراته جزیره
اوکیناوا گيچين فونا کوشی ۱۸۶۸-۱۹۵۷ توانست با قدرت و
ظرافت تمام کاراته را به ژاپن معرفی نمايد و برخی ديگر
از هنر جويان که تحت تعليم بزرگترين استادان اوکيناوا
قرار گرفته بودند، تکنيکهای سنتی را با يکديگر ترکيب
نموده و سبکهای متعددی از کاراته را به وجود آوردند.
سال ۱۳۴۲ سال ورود كاراته به ایران توسط هرمز
میربابایی و محمدعلی صنعتكاران و فرهاد وارسته هستند
میباشد.
در حال حاضر، سبکهای مختلف کاراته، بالغ بر صدها سبک
میشود که در واقع، بازگشت همه آنها به چهار سبک اصلی
و مادر از سبکهای اصلی و کنترلی و يک سبک نيمه کنترلی
میباشد.
|
|
|
|
|
|
منو اصلي
